Intervistat

Megjithse është i lodhur nga kënga që i ka dhënë çmimin dhe zhurma që e shoqëroi atë, Redi ndjehet mirë. Pas 10 vjetësh që nga dalja e parë në skenë, këngëtari kurorëzohet ne koncertin Këngët e Stinës. Debati i zhvilluar rreth asaj se kush do ta merrte këtë çmim, rezultoi në favor të Makashit. Dhe ky 28 vjeçar, më i qeti më indiferenti

I qëndroi polemikave që bëheshin në Radio.  Ndoshta mund të kishte fituar  “ Cokollata „ … “ Pse jo, ishte një këngë e mire „ – thotë ai për këngën e  “ Spirit Voice „  të kompozuar nga Alban Karabashi. Dhe shton : “ Nuk di të them se sa është ë vërtetë ajo çfarë qarkuöllon rreth Karabashit „. Por edhe Redoni ka pasur rastin të dëgjojë për kartolinat që vinin në Radio me të njëjtin shkrim, të firmosura nga banorë të qyteteve të ndryshëm dhe që pikën e tyre ia jepnin këngës së  “ Spirit Voice „ … Vetëm kaq. Më shumë ai nuk do të komentojë.

… “ Këngët e Stinës „ u zhillua pak ditë para nisjes së kampionatit botëror. Dy netë rradhazi u trasmetuan këngët prej të cilave do të dilte një fituese e vetme. Kësaj here jo një juri, por vota spektatorësh do të gjykonin këngën më të mirë. Kështu u mendua që të priteshin në Radio Tirana, letra dhe kartolina nga dëgjuesit. Këta të fundit do të jepnin pikën e tyre për këngën e preferuar. Ndërsa çdo ditë vinin letra ne Radio, Alban Karabashi, kompozitori i këngës “ Cokollata „ , ngriti pretendimin se po manipuloheshin votat e dëgjuesëve. Sipas tij “Cokollata“, ishte marrë me sy të keq. Dhe shak për këtë ishte bërë një incident i ndodhur në festival “Orkestra Jess e la koncertin në mes e meqë ka një lidhje mes “ Spirit Voice „ Karabashit e Jess atëhërë nisi hakmarrja nga ana e Radios „ – thotë Karabashi. Polemika pa fund mes Radio Tiranës dhe Alban Karabashit … Ndërsa kompozitori i “Spirit Voice“ akuzon, të njëjtën gjë bëjnë edhe drejtuesit e Radios. “ Ai ka shkruar letrat vetë shumë nga letrat që pikët e tyre ia jepnin “Cokollatës “. duke shtuar se shumë nga letrat kishin shkrim të njëjtë megjithëse mbanin adresat e qyteteve të ndryshme.

Megjithatë rezulton se kënga më e mirë ishte “ Përse më bërë të urrej „ e Redon Makashit. Kështu u tha se konkludoi dëgjuesi nëpërmjet letrave në Radio.

“ Përse më bëre të urrej „ ? në fakt kënga që fitoi nuk ka të bëjë më urrejtje mes pretendentësh. Padyshim që Makashi nuk mund të urrejë askënd, së paku tani nga poziat e fituesit.

Është çështje parash. Martin Leka, drejtor në Radio Tirana kishte parashikuar : “ Do të kemi probleme, të gjithë do të duan të marrin çmimin „. Dhe ashtu ndodhi realisht. Pati probleme, pati deklarata e kundërdëklarata. Akuza për manipulime, akuza për marrje inat, madje, fare pak ditë para shpalljes së fituesit të “ Këngës së Stinës „ njëri prej konkurrentëve të këtij edicioni, “ shpalli luftën „ : “ Radio Tirana është manipuluar „. Në këtë institucion të medias elektronike nxituan përgjigjjen : “ Karabashi po bën makinacione për të fituar me çdo kusht „. Si përfundim kënga e “Spirit Voice „ nuk fiton. Tashmë, një javë pas shpallje së fituesit ( Makashi ende nuk i ka marrë lekët e çmimit ), të gjithë pretendentët të diskutuar si të tillë apo të vetëdeklaruar si të tillë, kanë dalë nga fusha e lojës. Kanë mbetur vetëm dy. Njëri është Karabashi, njeriu që nuk përton të ngrejë zërin, deri dhe të organizojë konferenca shtypi, mjaft që “ Të dalë e vërteta në shesh „. Tjetri është Makashi, paqësori, njeriu që terhiqet përpara mendimit të bashkëbiseduesit pasi “ ka edhe ai të drejtën e tij „. Por që megjithatë nuk nguron të tregojë se ç‘po ndodh me të pas fitores.

 

Tani keni në dorë 2 milionë lekë si fituesi i “ Këngët e Stinës „ …

Edhe nuk i kam marrë ato, madje nuk jam i sigurtë nëse do të mundem ti marr tani shpejt. Kam idenë se nuk mund të ndodhë ndryshe , si gjithmonë në këto raste, duhet të kalojë disa kohë derisa ato lekë të jenë në dorën time .

 

Herët a vonë do t‘i merrni, për se do ti përdorni ?

Do blej një tastjerë.

 

Së paku ky çmim, që ju as e kishit imagjinuar, po ju vlen për diçka.

Në njëfarë mënyre. Një tastierë kushton shumë më tepër se sa lekët që më jep mua çmimi.

 

Po nëse çmimin do ta kishte fituar dikush tjetër ?

Jam indiferent

 

Nuk ju bën përshtypje nëse dikush tjetër ju bën një padrejtësi ?

Padrejtësisht ? Në këtë rast, padyshim që do të më bënte përshtypje. Nuk më vjen mirë kur vlerësohen ata që nuk e meritojnë. Madje çuditem që ka shumë nga ata që përpiqen të këndojnë dhe pamvarësisht se nuk ia arrijnë kanë zënë vend mes këngëtarëve.

 

Kush janë këta ?

Por këtë e ka të thjeshtë ta kuptojë edhe një publik i paspecializuar. Të gjithë e dinë mirë se kush janë ata që dalin në skenë për të kënduar e kush çirret dhe më shumë e ka mendjen që luku të jetë sa më i pranueshëm për skenë, tek lëvizjet që nuk kanë lidhje me të kënduarit …

 

A mund të ndodhë që kjo kategori njerëzish që dalin në skenë kot, t‘ju prishë punë këngëtarëve të tjerë ?

Nuk besoj, puna është tek paturpësia e tyre për t‘a renditur veten me elitën.

 

Po elita cila është ?

Unë vlerësoj Aleksandër Gjokën, ka dhe shumë të tjerë padyshim.

 

Gjoka është miku juaj, a mos jeni subjektiv ?

E pamundur. Vokali i tij nuk ka nevojë të vlerësohet nisur nga miqtë.

 

Koncerte të ndryshme gjithashtu ju japin para. Të gjitha bashkë, shumë më tepër se sa një çmim. A jeni i pasur ?

Nuk ka artistë të pasur në Shqipëri.

 

Asgjë nuk ju sigurojnë koncertet ?

Shpresoj, që prej këtyre koncerteve të blej një shtëpi. E kam prej kohësh këtë dëshirë, por nuk kam mundur ende ta realizoj. Edhe unë kam humbur shumë para në firmat piramidale. Tani më duhet t‘ia nis nga e para.

 

Kur ta keni këtë shtëpi do të trasferoheni atje bashkë me prindërit ?

Jo, ajo do të jetë shtëpia ime. Ndoshta do të jetoj vetëm, ndoshta me një shoqe, ende nuk kam vendosur diçka për këtë. Ka kohë për të menduar.

 

Prindërit tuaj nuk kanë ndonjë kundërshtim ?

Në këtë rast ata e kanë kapërcye xhelozinë. Kemi biseduar për këtë dhe kemi rënë dakort.

 

Xhelozë për çfarë janë prindërit ?

Për miket e mija, sidomos mamaja. I duket sikur askush nuk ka të drejtë të më ketë përveç asaj.

 

Asgjë nuk i thoni asaj për miket tuaja ?

Asaj nuk i pëlqen të dijë.

 

Po babai ?

Babai im është shumë i sertë.

 

A janë të kënaqur prindërit nga karriera e juaj artistike ?

Më duket se po, megjithëse asnjëherë nuk e thonë këtë.

 

Po ju vetë ?

Di të bëj atë që më pelqen madje më kënaq. Në çdo kohë, në çdo gjendje, muzika është kisha ku falem.

 

Po të ishit këngëtar që do të jetonit diku tjetër në Europë do të kishit nga puna edhe kënaqësinë e shpërblimit material …

Ndoshta, por mua nuk më pëlqen të iki jashtë shtetit. Atje është një botë tjetër, mentalitet tjetër. Unë jam mësuar këtu, nuk bëj dot ndryshe.

 

Keni frikë nga ndryshimet ?

Shumë frikë nga ndyshimet. Më duket sikur do të mbetem pas. Më shkakton ankth kjo gjë.

 

Një gjë ndryshe ishte për ju edhe marrja e një çmimi në Festival …

Po, dhe ndoshta prej kësaj pata një emocion të çuditshëm, të paprovuar.

 

Po tani… ju presin pushimet ?

Ajo që bluaj tani është recitali im.